نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/135394
کتابخانه و مخزن نگهداری: علوم پزشکی
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 255/2

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
1296ق (1296 هـ.ق)
محل کتابت:
همدان و تهران
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 13 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
تحریری (تحریری)
تعداد برگ و سطر:
301 برگ • 21 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
17/5×22سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله الذی حفظ ایمان الصالحین بطب الفلاح و شفی اسقام طلاح الطالحين على قانون السداد و الصلاح ... اما بعد فان احوج خلق الله ... جلال الدین محمد الطبيب الاصفهاني يقول لما كان جزاء النعم ... »

انجام نسخه

« و علاجها بعد المص الشديد ... واذا خرج ... (ننوشته مانده است در لسع) الرتيلا و العنكبوت شماره بیت‌های کتاب سیزده هزار است »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 14 • صفحه 570 • ردیف 13
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
13. تهران؛ علوم پزشکی؛ شماره نسخه: 255/2 آغاز: برابر؛ انجام: و علاجها بعد المص الشديد ... واذا خرج ... (ننوشته مانده است در لسع) الرتيلا و العنكبوت شماره بیت‌های کتاب سیزده هزار است؛ خط: تحریری، کا: احمد بن محمد حسین بن احمد شریف حکیم تنکابنی، تا: 1296ق، جا: همدان و تهران؛ احمد بن محمد حسین بن احمد شریف حکیم تنکابنی می‌نویسد که من در کتاب‌های نیایم خوانده بودم که دستور جلالی کتابی است معتبر در معالجات و عمم در همدان نسخه صحیحی از آن داشته بود که از نیای من بدو رسیده بود و نیای من آن را در هنگام طالب علمی در اصفهان نزد مؤلف تصحیح کرده بود. من نسخه را از او گرفتم و خواندم و در سال 1290 در همدان اندکی از روی آن برای خودم نوشتم و در همین سال به تهران رفتم و نسخه را از او خواستم و او آن را در 1292 برای من فرستاده بود. من از همین سال تا سال 1295 از روی آن نسخه برداشتم و در روز پنج‌شنبه 7 جمادی الثانی 1296 به پایان رساندم و حواشی که نیای من به خط خود نوشته بود در این نسخه آوردم و او آنها را از استاد خود و دیگران فرا گرفته بود؛ 301ص (474-174)، 21 سطر، اندازه: 17/5×22سم [نشریه: 3 - 341]