الدرر فی الترجمان

« بسمله و به نستعین و الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقین و الصلاة علی رسوله محمد و آله و علی من تمسک بالسنة و الدین بدانکه علم قرآن بحریست که هیچ غواصی به قعر آن نرسید و طریقی است که هیچ رونده به تمامی مسلک آن نتواند سپرد، و در قرآن کریم بیان کرد و ما اوتیتم من العلم الاقلیلا، خواجه امام جمال الدین شیخ الاسلام شمس العارفين محمد بن منصور المتحمد (یا المنجد؟) المروزی انار الله برهانه گفت بسیار تفکر و تأمل کردم اندر کتابی که مشایخ رحمهم الله اندر معانی قرآن جمع کرده بودند تا پس نیز از بهر فرزند عزیز خود خواجه امام منصور این کتاب جمع کردم و چون نجابت وی در شش سالگی ظاهر شد. و نیز شرف نظر و اجازت استادان وی که بودند بیافت خواجه امام شیخ الاسلام محمود صوصی و شمس القضاء عبدالرشید محمود و امام الدین ابوبکر جوهری و جز ایشان چند کس این معانی قرآن جمع کردم به پارسی از برای فرزند و امثال او بر وجه اختصار زیرا که کسی که اندر حال صغر صغار کتب را نداند در حال کبر کبار کتب را هم نداند، این کتاب الدرر فی الترجمان نام کردم و علی الله اتمام فاتحه بعضی گفته اند یکیست و بعضی گفته اند دوبار فرود آمده است یکبار به مکه و یکبار به مدینه، هفت آیت است و بیست کلمه است، صد و چهل و نه حرف است، محکم است: بسم الله بنام خدای عزوجل، الرحمان: بسیار بخشایش الرحیم: بسیار بخشنده، الحمد: سپاس و ستایش و ستودن. بعد لله مرخدای را، رب العالمین: پرودگار جهان و جهانیان است، العالم یکی است، الملک و المالک و اللملیک: پادشاه، اليوم: روز، الايام جماعة، الدین: پاداش شمار و کیش. »