درر الفوائد

12. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 678/2-طباطبائی آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمين ... و بعد فيقول العبد الاثم الى ربه العاصم ... هذه تعليقة لاتدخل فى الحساب علقتها بالتماس جمله من الاصحاب ... على رساله الاستصحاب من رسائل شيخنا ... عند قرائتها على جمع من افاضل الطلاب ... قوله اسدها و اخصرها ابقاء ما كان اقول و لعل المناسبه بينه و بين المعنى اللغوى ... كانه اخذ المستصحب مصاحبا حيث ظن باقيا ثم لا راى وجها لما سديته؛ انجام: و لا فى تحريمه بالشک فافهم هذا آخر ما اردنا ايراده ... و اسئله التوفيق على التعليق على مسئله اصل البرائه من هذا الكتاب ... بخش استصحاب [حاشیه قدیمه اوست که می‌بایست در جای خود در فنخا (ج 12: 159) می‌آمد و جا مانده است]؛ خط: نستعلیق، کا: علی بن محمد تقی اصفهانی، تا: 1297ق؛ خطبه و دیباچه‌ای نیز دارد، بالای همه صفحات نسخه، رمزی به این گونه «ف م ع ح د» دیده می‌شود؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج قرمز، 36ص (43-78)، 22 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 23 - 5]