داستان دخمه انوشیروان

12. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 43/2 - د آغاز: دخنه شاهنشاه دادگر نوشیروان روزی درپیش امیرالمؤمنین ابوجعفر که خلیفه بود او را مأمون خلیفه خواندندی (مانند چاپی)؛ انجام: کردار شاه نوشیروان دادگر (مانند چاپی) این داستان نزدیک است به داستان انطیوخوس که در دیباچه ذخیره اسکندر دیده می‌شود (دانش ص 970). چنانکه آقای مینوی در یادداشت‌های خود نوشته‌اند از این داستان در راحة الصدور (ص 72) و قابوسنامه (34) و نصيحة الملوک (ص 72) و روضة اولی الالباب (گ 71 و 72 نسخه ایشان) و حکایات قلیوبی (چاپ کلکته حکایت 144) و روایات داراب هرمزد (240/2) به نام داستان مرغوزن نوشیروان عادل و اخلاق محسنی (ص 6 باب 15) یاد شده است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ 8گ (28ر-35ر) [ف: 1 - 233]