نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/132407
کتابخانه و مخزن نگهداری: مرعشی
شهر و کشور: قم
شماره نسخه: 12963/6

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
1245ق (1245 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 2 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
6 برگ • 216 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
15×21/5سم
کاغذ و جلد:
فرنگی • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« آورده‌اند که در زمان خلافت عمر روزی در مجلس اصحاب حضرت رسول باد پادشاهان و عظمت و سطوت ایشان می‌گذشت کعب الاحبار حاضر بود عمر از کعب پرسید که یا کعب چه گویی از سلیمان بن داود »

انجام نسخه

« چون حضرت سلیمان این سخنان را بشنید بغایت ترسید و بکلی دست از دنیای بیمدار برداشته ... بحق محمد و آله الطاهرین. داستان زندگانی و پادشاهی حضرت سلیمان بن داود است که به نقل از کعب الاحبار آمده، ممکن است بخشی از کتابی بزرگ بوده باشد که متأسفانه شناخته نشد »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
مطالب گوناگون اعم از روایت شعر به خط شکسته نستعلیق «میرزا عبدالله بن حسن» به سال 1317ق آمده
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 14 • صفحه 234 • ردیف 2
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12963/6 آغاز: آورده‌اند که در زمان خلافت عمر روزی در مجلس اصحاب حضرت رسول باد پادشاهان و عظمت و سطوت ایشان می‌گذشت کعب الاحبار حاضر بود عمر از کعب پرسید که یا کعب چه گویی از سلیمان بن داود؛ انجام: چون حضرت سلیمان این سخنان را بشنید بغایت ترسید و بکلی دست از دنیای بیمدار برداشته ... بحق محمد و آله الطاهرین. داستان زندگانی و پادشاهی حضرت سلیمان بن داود است که به نقل از کعب الاحبار آمده، ممکن است بخشی از کتابی بزرگ بوده باشد که متأسفانه شناخته نشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1245ق؛ مطالب گوناگون در حواشی اعم از روایت و شعر به خط شکسته نستعلیق «میرزا عبدالله بن حسن» به سال 1317ق آمده؛ کاغذ: فرنگی، 6گ (109پ-114ر)، 216 سطر (9/5×15)، اندازه: 15×21/5سم [ف: 32 - 887]