خوراکهای ایرانی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8145/2 آغاز: برابر؛ انجام: و او را بنزد ایزد بیهمتا دستگاهی و جاهی است که هر چه خواهد دهد. چون این گفتار بشنودم نخست خدای را نماز کردم و سپاس گفتم و به تیره خاک غلطیدم و کدبانو را بستودم بپاک دامنی و پاکیزه روئی و او را زندگانی بس وراء [مشکوک (؟)] خواستم از خداوند فریشته گر فریشته ور، و روی بماه که [کذا] کردم و زمین بوسیدم که فرمان ایزد چنین است و خامه از دست بیفکندم و لب فرو بستم چه از خوردنی باتمام رسید. خط: نسخ (با عناصری از ثلث)، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13 و 14؛ رکابه‌دار، مصحح؛ در حاشیه برگ 144ر یادداشت بسیار مهمی است که آن را فرزند مؤلف بدین شرح نگاشته: «شب بیست و یکم شهر صفر المظفر مطابق 1310 هجری از دهشت مرض وبا از شهر تبریز گریخته در قریه ... [مانند «ترنج» ولی بدون نقطه] آباد که ملک پسر عم اکرم نواب علیقلی میرزاست در چادر با اهل عیال نشسته بخواندن این کتاب مشغول بودم. خداوند عالم بر باب بزرگوارم رحمت کند که هر چه پختنی می‌خواهم از این روی یاد گرفته می‌پزم»، روی برگ نخست قسمتی هست با عنوان «نسب المؤلف» که دکتر مجاهد در آغاز خوراک های ایرانی آن را نقل و ترجمه کرده، فهرست بخش‌ها نیز روی همین برگ نوشته شده؛ جلد: مقوایی با روکش تیماج قهوه‌ای، 81گ (118پ-198ر)، 19 سطر، اندازه: 20/3×32/5سم [ف: 27/1-269]