خواب‌نامه

24. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: 1073 انتقادی است از رجال زمان قاجار و در آغازش از تاریخ 1310 و از ناصرالدین شاه یاد شده و از آن برمی‌آید که مؤلف در رکاب او می‌بوده و به ساوه رفته. او پادشاهان ایران را در خواب می‌بیند و از آزادی خوشش نمی‌آید. در آن از سید جمال الدین افغانی یاد شده است، در الذریعه (267: 7 و 208: 11) و فهرست مشار (617) از رویای صادقه حاج محمد حسن کاشانی در اعتراض و انتقاد اجتماعی و از خلسه یا خواب نامه یا سر انحطاط ایران اعتماد السلطنه محمد حسن خان در همین زمینه یاد شده است، نسخه ما گویا دومی است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ 207ص [نشریه: 7 - 150]