خلاصة المعرفة

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 322/14-عکسی آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عد مر آفریدگاری را که سینه عارفان مخزن اسرار خود ساخته ... بدان ای عزیز وفقک الله بما يحب و یرضی، که این سخن چند از اهل حکمت و معرفت جمع آورده شد و خلاصة المعرفت نام نهاد؛ انجام: اگر دریایی با گدایان نشین. اگر سلطانی کم آزار باش، اگر مسلمانی (!) و الله اعلم بالصواب. نسخه اصل: گنج بخش، ش 1133 (گنج 915/2)؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: سید غلام محمد قریشی، تا: 1313ق؛ 4گ (63-66) [عکسی ف: 2 - 113]