خلاصة التفاسیر

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11917 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم، قد مر الکلام فی مثله، کتاب رفعه علی أنه خبر المص أو خبر مبتدأ محذوف أی هو کتاب؛ انجام: کان له نوراً من مضجعه الی البیت المأمور حشو ذلك النور ملائكة يصلون عليه حتى تستيقظ؛ تم المجلد الثاني من خلاصة التفاسير بعون الله و حسن توفيقه. جلد 2. تفسیر سوره اعارف تا پایان سوره کهف؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 10؛ مصحح، محشی، در آغاز تاریخی به خط ریحان جلی «7 شوال سال 977» آمده است که احتمالاً تاریخ کتابت حدود آن تاریخ باشد اما از لحاظ نوع خط با خط نسخه تفاوت دارد، در آغاز مؤلفات تفسیری قطب راوندی آمده، برخی مطالب دارای قلم خوردگی است، خط مرحوم میر حسینا قزوینی شاگرد علامه مجلسی؛ تملک: محمد معصوم الحسنی؛ مهر: «و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بأبصارهم لما سمعوا الذکر و یقولون انه لمجنون» (دایره)؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 252گ، 23 سطر (15×21)، اندازه: 20/5×29سم [ف: 30 - 201]