خطبة البیان (ترجمه)

5. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 2188/3 آغاز: بسمله، خطبة البيان الصادرة عن سيدنا و مولانا وامامنا امیرالمؤمنین ... الحمدلله بدیع السموات و فاخرها ... این خطبه بیانیست که صادر شده از سید ما و مولی ما و امام ما امیرالمؤمنین ... ستایش مر خدایرا که نو آرنده آسمانهاست و نیکوکننده آنها؛ انجام: كقوله تعالی و انذرالناس یوم یاتیهم العذاب هو ظهور قائمنا المغیب لانه عذاب علی الکافرین و شفاء و رحمة للمؤمنین یظهر و له من العمر اربعین عاما و یمکث فی القوم ثمانین و قیل لهم سلاما سلاما و صلى الله على نبيه محمد و آله اجمعين الطيبين الطاهرين چه حق سبحانه فرموده است و بیم کن مردم را روزی که بیاید بایشان و آن عذاب ظاهر شدن قایم ماست که غایب کرده شده باشد زیرا که آن حضرت عذابست بر کافران و شفاست و رحمت است بر مؤمنان را ظاهر شود و مر او را از عمر چهل سال باشد و درنگ کند در قوم هشتاد سال گفته‌اند مرایشانرا سلام ... و آل او همشان. خط: نسخ خوش، کا: معزالدین محمد بن سلطان محمد قاری نیریزی، تا: 1085ق؛ دارای سرلوح مزدوج مذهب، مجدول، با کمند؛ واقف: محمد حسام واعظی، 1397؛ کاغذ: نخودی ، جلد: تیماج، 24 سطر، اندازه: 17×27سم [ف: 5 - 552]