خط اوهل

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4767/12 آغاز: خط اوهل، شخصی که بقوت طبع فیاض و قدرت دل مرتاض یگانه زمان و فرزانه اوان خود بوده خطی وضع کرده و ضابط و بیرون آورده و مستحسن افتاده و طریقه آن چنانست که از مجموع حروف تهجی چهارده حرف که غیر منقوط است اختیار کرده چون ... و هر دو حرف را با هم ضم کرده مقدر بر آنکه قایم مقام یکدیگر باشند و مجموع ترکیبی ساخته است چنانکه «کم صلا او خط در سع له» و هر حرف که منقوط است بر اصل خود باشد و بدین خط و اصطلاح همه چیز توان نوشت و بدین خط ضابطه سخن گفت ... باید گفت بدین ترتیب ابیات بنویسد: «وی کانع ردایشون و کداز مجوباری» ترجمه: ای مونس درویشان، امروز کجا بودی ... اما تا کسی ازین اصطلاح نیک واقف نباشد بر هیچ لغت او مطلع نتواند شد خط مشجر این خط را یکی [پایان نسخه] خط: نستعلیق، کا: محمد صالح بن محمدرضا، تا: رمضان 1100ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ رساله‌ای ناقص و تنها چند سطری از آغاز دارد که در بالا نقل شده؛ کاغذ: اصفهانی ترمه، جلد: میشن سرخ، 97گ، 25 سطر (6/5×14)، اندازه: 12/5×19/5سم [ف: 13- 162]