خسرو و شیرین

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13696 آغاز: نوا پرداز این گنجینه راز ×× زدلتنگی چنین برداشت آواز / حکایت سنج این شیرین حکایت ×× چنین پیمود شرح این روایت؛ انجام: بحمدی هر که ما را شاد سازد ×× خدا از هر غمش آزاد سازد / از این دنیا چه رحب عیش بستم ×× به محنت خانه حسرت نشستم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ این مثنوی در نسخه حاضر قریب 1340 بیت است؛ مهر: «شعاع» (بیضی)؛ جلد: تیماج سرخ، 104گ، 12سطر، اندازه: 9/5×14/5سم [ف: 37 - 221]