خسرو و شیرین

15. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 101/18 آغاز: صبای دلگشا چون خنده حور ×× که شادی هست بود اندوه مخمور؛ انجام: که تا مالیده فرهاد آستین را ×× ندیده پشت گلگون روی زین را منتخبی است از خسرو شیرین عرفی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ هر دو بیت شعر در یک سطر، بین مصاریع فاصله است؛ کاغذ: فرنگی فستقی، جلد: تیماج قرمز، 1ص (154)، 24 سطر (14×22/5)، اندازه: 20/5×30سم [ف: 1 - 94]