خسرو و برجیس (جوانی و جانفشانی)

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10869/2 آغاز: دیباچه بسمله. بعد التحية و الثناء. هر چند با آیات بینات فصاحت و مشعلهای پر نو حکمت و درایت که استادان مسلم سلف مانند حضرت شیخ اجل سعدی؛ انجام: در حالی که برگشته مشت خود را از روی غضب به سر غزال می‌کوبد و او را از پا در می‌آورد. تو خندی برین منظر دردناک ×× به اقبال ایران در آیی به خاک خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1336ق؛ 47گ (49پ-95پ)، اندازه: 14×22سم [ف: 20 - 446]