خزينة العلماء و زينة الفقهاء

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16940 آغاز: بسمله. الحمد لله الذی لم یلده و ال و لا یرثه مولود. العظیم الذی لا ينازعه معبود. الواحد الذی لا يقوم بذاته حادث. القادر لا باعوان و انصار؛ انجام: و الثانی قله النوم، و الثالث ان يصلى ركعتين بعد فراغ التكرار الرابع الاحتراض عن الكلام الحرام، و الخامس الدوام على الطهاره صدق رسول الله و صدق حبیب الله. کامل؛ خط: تحریری، بی‌کا، تا: قرن 10؛ احتمال انتساب این نسخه به زمان مؤلف با توجه به اصلاحات متن و حواشی نسخه تا حدی قوت می گیرد. حتی این احتمال منتفی نیست که نسخه توسط مؤلف اصلاح نهایی شده باشد، به‌ویژه که صفحه پایانی نسخه با قلم دیگری مشابه یکی از اقلامی که برخی حواشی را نوشته و در لابه‌لای سطور اصلاحاتی صورت داده یکی است؛ جلد: گالینگور مشکی، 140ص، 15سطر(8×14)، اندازه: 14×20سم [ف: 47/1-58]