حمله حیدری

117. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2541 انجام: بکن غور انصاف در این سخن ×× وزان پس تو دانی بکن یا مکن خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ با این ابیات گفتار محمد رفیع مؤلف اصلی کتاب ختم می‌شود، در نسخه حاضر پس از ابیات ذیل: «الهی هر آنکس که این خط نوشت ×× عفو کن گناه و عطا کن بهشت / الهی بیامرز خواننده را ×× عفو کن گناه نویسنده را» باقی داستان از قول میرزا محمد صادق متخلص به آزاد با ابیات: «ثنائی که سر دفتر نامه هاست ×× خداوند لوح و قلم را سزاست / بلندی ده آسمان بلند ×× ز کنه کمالش خرد شهر بند» آغاز می‌گردد ولی در نسخه 2554 باقی داستان از قول محمد نجف نام با ابیات: «در بحر دانش محمد رفیع ×× که بادش به محشر محمد شفیع / به توفیق حتی رتبه برتری ×× چو او یافت از حمله حیدری»، آغاز می‌شود. ر. ک ص 768 شماره 2554 و ص 691 نسخه حاضر؛ مجدول، مذهب دارای دو سرلوح زیبا و نفیس در آغاز کتاب و آغاز ملحقات آزاد؛ جلد: چرمی، 359گ، 40سطر، اندازه: 17×29سم [ف: 1 - 439]