الحمدية

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 498 آغاز: یا من علم البیان و الهم التبیان و انطق السنة الالسن بالعبارات و اطلق اعنة الاعین فی الاعتبارات؛ انجام: و کن من امرک علی بصيرة الحمدلله اولا و آخرا و الصلاة علی نبیه باطناً و ظاهراً. خط: نستعلیق، کا: عباس بن قاسم عتیقی، تا: 879ق؛ محشی با نشان «منه»، در ص ع یک بیت عربی است از حسین حسینی در اوزان اسماء ثلاثی، در پایان عزالدین «محمد حسن بن محمد علی انصاری استرابادی حایری نجفی می‌نویسد که نسخه اصل این رساله بخط مؤلف نزد من است، در ص ع آمده که نسخه در 1074 به محمد امین بخشیده شده؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سیاه، 8گ، 21 سطر، اندازه: 12/8×17/6سم [ف: 1 - 197]