الحکمة المتعالية فی الاسفار الاربعة العقلية

125. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1707 انجام: و صفاتها فی طرفة عين هان عليه التصديق ج 1-4؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالله زنوزی (پدر آقا علی مدرس زنوزی حکیم معروف)، تا: 1222ق، جا: اصفهان؛ محشی از ملا علی نوری بیشتر با امضاء «نوری دام ظله» و قسمتی نیز با امضاء «محقق نوری» یا «الاستاد نوری دام ظله» و گویا یکی از مطالعه‌کنندگان نسخه، نوری را زنوزی خوانده و یادداشت ذیل را بر پشت برگ نخستین نسخه نوشته: «اسفار اربعه بخط شریف آخوند ملا عبدالله متناً و هامشاً دارای حواشی از خود ایشان و حکیم مؤسس آقا علی مدرس پسرشان و غیرها که در تدریس و تدرس مورد استفاده شان بوده است انتهی». پس از بررسی کامل نسخه، از حکیم مؤسس آقا علی زنوزی حاشیه‌ای دیده نشد جز چند فقره که از آن جمله یکی بر کنار ص 24 و امضاء آن «110 عفی عنه» است و می‌توان گفت صاحب امضاء آقا علی حکیم است زیرا عدد «علی» به حساب جمل 110 و این حاشیه را وی به هنگام مطالعه یا قرائت بر پدر خویش نوشته و نام خود را صریحاً نوشته. من (حائری) خود در بسیاری از نسخه‌هایی که متعلق به کتابخانه حکیم مزبور بوده و اکنون در این کتابخانه است حاشیه‌های او را با این امضاء دیده‌ام، رجوع کنید به «حاشیه شفا» تألیف صدر المتالهین که «ملا اولیا» و چند فقره حاشیه از میرزا عبدالله زنوزی «کاتب نسخه»، چندین فقره حاشیه نیز بامضای «هـ ش ن» و «م ح ق» و «110 عفی عنه» بر کنار برخی صفحات دیده می‌شود، فقراتی از «شواهد الربوبیه» «مشاعر» «برهان قاطع»، «صحاح اللغه» و «کنز اللغه» بر کنار برخی از برگ‌های نسخه نقل شده، در ذیل صفحه 352 (پس از پایان جلد 3 اسفار) سخنانی از صدر المتالهین (مؤلف کتاب) نقل گردیده که در نسخ چاپ شده نیست، در حاشیه همین برگ این عبارت دیده می‌شود: «بلغ مقابلة هذا المجلد اعنى مباحث الجواهر و الاعراض مع نسخة قوبلت مع نسخة الاصل الا ما زاغ عنه البصر مطالعة و مباحثة فی 9 ربیع الاخره 1245»، بر طبق مفاد این حاشیه، این نسخه از آغاز تا آخر مباحث جواهر و اعراض در 1245 (22 سال پس از کتابت) به دست میرزا عبدالله مقابله و تصحیح گردیده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: قرمز، 914ص، 29 سطر، اندازه: 21×30سم [ف: 5 - 42]