حکایات

4. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13788/2 آغاز: حكى ان هارون الرشيد حج ماشياً و سببه ان اخاه موسى الهادى كانت له جارية تسمى غادر و كانت احظى الناس عنده؛ انجام: و هو رب العرش العظيم ان وليى الله الذى نزل الكتاب و هو يتولى الصالحين حکایاتی است ادبی منقول از کتابهای سلوک السنن الى وصف السکن ابن ابی حجله، مرآة الزمان، الفرج بعد الشدة قاضی ابوالحسن بن علی تنوخی، اخبار المذاکرة و نشوان المحاضرة تنوخی، مسالک الابصار فی ممالک الامصار احمد بن یحیی عمری، نزهة الاحباب و معاشرة الاصحاب مؤید الدین بن یحیی مغربی، تذکره صلاح الدین صفدری و کتابهای دیگر. مؤلف در برگ 127 نسخه، چنین آورده: «نادرة، ليلة الجمعة خامس عشر المحرم سنة احدى و اربعین و ثمانمائة حضرت صلاة العشا بالجامع النوری بجاه فتقدم امامه للصلوة ...» همچنین در برگ 92 از قاضی القضاة شهاب الدین الحافظ احمد بن حجر (باید همان احمد بن علی بن حجر عسقلانی، درگذشته 852ق باشد) با عنوان «امتع الله به» و در برگ 115 از شیخ و استادش با عنوان «قال شیخنا علم الدین» یاد کرده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: شوال 1150ق؛ مجدول؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 44گ (90-133)، 19 سطر (8/5×15)، اندازه: 13×21/5سم [ف: 34 - 820]