حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة

17. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 301 آغاز: برابر؛ آغاز فصل منثور: این فصلی است که بر سلطان اعظم پادشاه معظم شهنشاه مکرم ... ابوالحارث بهرامشاه بن مسعود بن ابراهیم ابن مسعود انارالله برهانه وخلد ملکه واقتداره نبشته است در معنی آنکه مشتی فقیه شکل دانشمند مانند از سر جهل و نادانی در سخن وی طعن زده بودند از کم علمی؛ انجام: برابر. پایان نسخه: سلطان عصر را توفیق ده تا مفسدان را نواخته ندارد که در نواختن ایشان هلاکت دین است و او را توفیق ده تا مصلحان را و حلال خواران ر نیکو دارد ... خط: نستعلیق، کا: شیخ مرید الدین، تا: 900ق، جا: شیراز؛ از نسخه‌ای که در تاریخ 584 بوده رونویس شده، مصحح، مقابله شده؛ با این یاد داشت: «این حدیقه حکیم سنائی در بلده رشت ابتیاع شد شهر ربیع الاول و من شهور سنه 1228»؛ مهر: محمد علی، حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیر السلطنه 1322، مجدول مذهب، با یک سرلوح؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوای روکش چرم ساغری مشکی، 639ص، 15 سطر، اندازه: 13×23سم [ف: 3 - 662]