حديقة البدايع

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 17006/8 آغاز: ریحان بر لوحه چمن نگارد. قدیری که شمع باسطوع دیده ها در پرده زجاجی چشم از افروختگی نار اقتدارش استعاره ای؛ انجام: شکوفه هجدهم: مستزاد و آن دو نوع است: یکنوع آن که آنچه در آخر مصرع گفته نشود معنی تمام نباشد. مثال: آن کیست که تقریر کند حال گدا را، در حضرت شاهی. کز ناله بلبل چه خبر باد صبا را ... از اوایل فاتحه تا آغاز شکوفه هفدهم؛ خط: نسخ تحریری، بی‌کا، تا: 1337ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در صفحه 24 چند بیت متضمن مضامین زیبا و یک رباعی با صنعت قلب مرکب نگاشته شده. یکی از ابیات که به وزن شاهنامه سروده این است: «چو خواهد شدن عالم از ما تهی / گدائی بسی به ز شاهنشهی»؛ جلد: چرم مشکی، 46ص (92-137)، اندازه: 11×17سم [ف: 47/1 - 128]