حجة بالغه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2905/1 آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد بنده خاطی محمد ابراهیم بن محمد خلیل الاسترابادی بخواهش جناب زبدة الاکوان و اوثق الاخوان میرزا مهدی نوری ... بعرض برادران ایمانی و اخلاء روحانی میرساند که آنچه از تصریحات علماء و حکماء و عقلاء و دانان از سلف و خلف مستفاد میشود این است که تحصیل علم بمراد خدا از آیات و ادله و اعمال قوة فکریه را در آنها و استنباط مجهولات را از معلومات؛ انجام: و کذلک هر یک از سبق شبهه و تکبر کردن بر آیات و ادله منصوبه و استبعاد کردن از مقتضای آنها و از بردن اکثر خلایق بر خلاف آن که کل آنها بسوی شیطان میکشانند و اضداد آنها که عبارت از سبق دلیل صحیح صریح بر شبهه و از تواضع کردن نزد ادله و آیات منصوبه و از ترک استبعاد از مقتضای آن ادله است بسوی خدا میکشاند. تمام شد آنچه بر سبیل اجمال منظور بود که ذکر شود و الحمدلله ... و آله الطاهرین. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ محشی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 187ص (2-188)، 15 سطر، اندازه: 12×19/6سم [ف: 10 - 298]