حاشیة معالم الاصول

30. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 653 آغاز: بسمله الحمدلله رب العالمین و الصلوة على خير خلقه محمد و آله الطيبين الطاهرين. الفقه في اللغه الفهم. لما كان الأنسب بل الاهم لكل مصنف في علم ان يصدر كتابه ... قوله و في الاصطلاح هو العلم بالاحكام الخ قد فسر العلم بانه عبارة؛ انجام: و اما الاحتياج على علم المنطق فلكونه متكفلاً لبيان كيفيت الاستدلال و تعليم طرقها. یادداشت‌های تحقیقی و استدلالی است بر کتاب معال الاصول که آراء ماتن را نقادی کرده و نظریات ویژه خویش را نیز ارائه داده و از سلطان العلماء (- 1064ق) و مولانا محمد صالح مازندرانی (- 1081ق) و مدقق شیروانی (- 1098ق) و سید جلیل السيد صدرالدین طاب ثراه (متوفی بین سال‌های 1150-1160ق) و محقق اجل مولانا آقا محمد باقر بهبهانی قدس سره (- 1205ق) و شیخنا المحقق الشيخ يوسف ره (- 1188ق) و الفاضل المحقق السيد مهدى النجفي طاب ثراه فی فوایده که گویا همان سید مهدی بحرالعلوم (- 1212ق) باشد و شیخ جعفر نجفی که یک جا گوید دام ظله و جای دیگر گوید رحمه الله که شاید همان شیخ جعفر شوشتری (- 1303ق) باشد. بنابراین می‌توان حدس زد که محشی در اواخر قرن 13 یا اوایل قرن 14ق این شرح را پدید آورده باشد و بر تمام کتاب از آغاز تا تعادل و تراجیح حاشیه دارد و در زمینه خود قابل اعتنا می‌باشد؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13 و 14؛ افتادگی: انجام(یک برگ)؛ محشی با امضاء: «منه عفى عنه و لكاتبه «منه ره»، مقابله شده، مصحح؛ مهر: «الواثق بالله الغنى عبده فرج الله» (چهارگوشه)؛ کاغذ: ؛ جلد: تیماج مشکی، 268گ، 20-22 سطر (14/5×7)، اندازه: 14×21سم [ف: 2 - 763]