حاشية معالم الاصول

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15177 آغاز: [و الظاهر] انه يتحقق في السبب اذا المسبب دایر معه وجوداً وعدماً دون الشرط والحاصل انعدم تعلق القدرة بالمسبب [مطلقاً] و تعلقها بالمشروط فى الجملة؛ انجام: لان هذا انما يتم في صورة الايجاب و النهی نحو اكرم العالم و لاتكرم الجاهل فان المكلف لو حملها على الخصوص و ترك اكرام بعض العالم و اكرام ... این نسخه، دقیقاً ادامه نسخه شماره 4415 این کتابخانه و به خط کاتب همان نسخه می‌باشد و از ادامه بحث اوامر آغاز و تا بخشی از بحث عموم و خصوص به انجام رسیده است. به قرینه چند سطر آغاز مقدمه «عیون الوصول الى علم الاصول» او که عیناً مانند همین نسخه است، مؤلف می‌باید همان محمد مهدی بن محمد ابراهیم کلباسی اصفهانی باشد که از علمای بزرگ و صاحب چند اثر است. نامی از حاشیه وی در منابع موجود، یافت نگردید؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، محشی، با نشان «بلغ» و «بلغ قبالاً» مقابله شده؛ واقف: حاج سید محمد بن حاج میر محمد علی، 1252ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مشمع مشکی، 112گ، 22 سطر (8/5×15)، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 38 - 532]