آداب القمار

8. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 494/1 آغاز: برابر؛ انجام: بدان ای فرزند من این کتاب را به مقتضای رای مهر نمای شاهنشاه جهان به دستاری و ربط و آن الفاظ و اشعار میرزای مشتری که سالها است معاشر شب و روز من است انجام دادم که گاهی از مطالعه آن به عیبهای قمار و بی شانی مقامرین آگاهی یافته هیچ وقت پیرامون این عمل نگردی و الله بصیر بالعباد. تمت الکتاب الموسوم بقمـارخانه مستعجلا بید اقل الشعراء ابراهیم المتخلص بمشتری الطوسی. کس نداند که پس پرده که خوب است و که زشت. فی شهر ذی القعدة الحرام 1293 خط: نسخ و نستعلیق؛ بی‌کا، تا: ذیقعده 1314؛ از روی نسخه کتابت شده توسط میرزای مشتری در ذیقعده 1293 (شاید همان نسخه آستان قدس ش 4872/2 یا نسخه کتابخانه ملی تبریز)، در پشت ورق اول یادداشتی است از اسماعیل بن علی اکبر مبنی بر این که نسخه را جزء جزء از میرزای مشتری گرفته و دستور استنساخ آن را داده است؛ تملک: اسمعیل بن علی اکبر با تاریخ ربیع الاول 1314؛ جلد: میشن مشکی، 162ص (4-165)، 15 سطر، اندازه: 14×21/6سم [ف: 5-44]