حاشية مختصر المعانی

158. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3246/2 آغاز: ... قوله و العدول الى الجملة الاسمیه یعنی ان قوله الحمدلله كان فى الاصل جملة فعلیه الى حمدت او احمد حمدالله فحذف الفعل مع الفاعل و اقیم المصدر مقامه و جعل جملة اسمیه؛ انجام: الله اكبر واعظم من كل نعنی كبیراً و عظیماً الحمدلله على التمام و المنة لذى المن و الكرام و الصلوة على سیدنا محمد و آله و السلام و على اصحابه و تابعيهم الى يوم الحشر والقباع و على جميع المؤمنين. خط: نستعلیق نازیبا، کا: محمود بن صادق بن نور محمد حسنلو (ساکن شروان)، تا: 1132ق، جا: شروان من محال سعدانرود؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی با امضای «محمد امین»، «فیض الله»، «میرزا جان»، «حسن چلبی»، «گیلانی»، «خواجه ابوالقاسم» و ...؛ مهر: «صراط علی حق نمسکه» (بیضی)؛ 40گ، 19-20 سطر، اندازه: 15×20سم [ف مخ: 2 - 743]