حاشية كتاب في الفقه

10. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1849-عکسی آغاز: سبحان ربی العظیم و بمحمده و لفظ بحمده معطوف علی محذوف تقدیر بصفاة کماله ... قوله و ان یسبح ثلثا أو خمسا أو سبعا فمازاد الی اربع و ثلاثین أو ستین؛ انجام: قوله و لا یجمع و قیل بجوازة ابتداء و هو اشبه ... علی رؤس بعضهم شیئا علی الارض بعض منهم. برخی یادداشتها در کناره رویه ها. ناشناخته با سربندهای «قوله»؛ خط: نسخ تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ 208ص، 21 سطر (11×29)، اندازه: 21×30سم [عکسی ف: 1 - 140]