حاشیة الکافیة

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 55/2 آغاز: بسمله و به نستعین، اما کلمه متضمنه لمعنى الشرط فلذلك لزم دخول الفاء فی جوابها؛ انجام: لان العقل يجوزان يكون شيئا اخر غير الخامس. این رساله حاشیه‌ای است بر کافیه و در آن نویسنده قصد آن را نداشته که مطالب را طبق متن شرح کند بلکه حاشیه بر عبارات و کلمات کافیه مطالب خود را آورده است یعنی نویسنده ظاهراً به جهت رفع اشکال پاره‌ای از کلمات یا عبارات متن را گرفته و بسط داده و در این بسط نکات گرامری و دستوری را دقیقاً روشن نموده است که مطالعه آنها خالی از فایدت نیست؛ خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: 862ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 44ص (51-95)، 17 سطر (7/5×12)، اندازه: 12/5×18سم [ف: 7 - 56]