حاشیة الکافی

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7218 آغاز: قوله المحمود لنعمته المعبود لقدرته، اما كان انعامه باعثا لان يحمد شكراً لما وقع؛ انجام: و حكم بكونهم مستحقین له مستقرین فيه و دعا عليهم بقوله اللهم لاتنلهم شفاعتی. از اول كتاب العقل و الجهل تا آخر باب ما فرض الله عزوجل، از كتاب الحجة؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی به امضاء «منه دام ظله»؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 134گ، 23 سطر، اندازه: 13×26سم [ف: 25 - 221]