حاشیة القوانین المحکمة

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4796/2-24/96 آغاز: قوله اختلفوا فى ان الشارع اذا وجب شيئاً ثم نسخ وجوبه فهل يبقى الجواز ام لا اه ومحصل الكلام انه قد ثبت ان الامر يدل على الوجوب و هو مهية مركبة من جنس وفصل؛ انجام: وحاصل الجواب ان هذا الاجماع اجماع منقول و الاجماع المنقول حكمه حكم الادلة اللفظية ... ولو نقلوها بالاطلاق يكون قابلا للتقييد و هكذا و الاجماع الذى غير قابل للتخصيص هو الاجماع المحصل. بخشی از حاشیه مفصلی است بر«قوانین المحکمه» میرزای قمی در این حاشیه از مؤلف با عنوان «قال المصنف» و از استاد خودش (سید علی قزوینی) با عبارت «قال الاستاذ دام ظله» گویا مقصود از استاد، سید علی قزوینی است؛ خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوا با روکش پارچه مشکی، 69گ، 22 سطر، اندازه: 14×22سم [ف: 3 - 1539]