حاشية الشفاء

20. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1783/2 خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد حسین بن اسماعيل بن حسين تفرشی، تا: 1240ق؛ سه قطعه به طور پس و پیش نوشته شده. قطعه اول از آغاز کتاب تا اوایل فصل دوم از مقاله اولی می‌باشد. آغاز: «الحمدلله ... في ابتداء طلب موضوع الفلسفة ...»، پایان قطعه نخست (ص 107): «و لا حاجة الى ما ذكروه في الجواب مع ما فيه من التكلف و رابعها ان ما ذكروه فى الجواب الاول ليس بمستقيم اذ يدخل في المقام لان يتعرض الشيخ لان الانقسام الى الاجناس عرض اولى مع كون»، آخرین جمله‌ای که در این قطعه از شفا نقل شده این است: «قوله و مطالبه الامور التي تلحقه بما هو موجود ...» در فاصله بین این دو قطعه کاتب تا فصل 8 از نخستین مقاله الهی شفا به‌جای بقیه فصل دوم نوشته و قسمت بیشتر حواشی فصل دوم را ننوشته. قطعه دوم (ص 150-253) و قطعه سوم (256-285) حواشی فصل سوم از مقاله اولی است تا اواخر فصل 7 از مقاله مزبور (فی ان واجب الوجود واحد) و پس و پیش صحافی شده قسمت اول دنباله قسمت دوم است. پایان قطعه سوم: «فجوابه ما مر مرارا من ان افراد هذه العلوم بعضها من بعض باعتبار ان بعض افراد الموجود قد اتفق». و آغاز قسمت دوم: «ان له مباحث كثيرة بحيث يصلح ان يجعل عليحدة و العدد من هذا القبيل». این سطور که یاد شد قسمتی از آخر قطعه سوم و قسمتی از آغاز قطعه دوم و به هم پیوسته است. آغاز قطعه 2 (فصل 3 از مقاله اولی): «فيجب ان يكون قد وقعت في العلوم التي قبل هذا. قال غیاث الحكماء كتب بعض المعاصرين»؛ جلد: تیماج مشکی، 221 ص (65-285)، 19 سطر، اندازه: 12×16سم [ف: 5 - 172]