حاشیة شرح الوافیة

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3151/1 آغاز: آغاز دیباچه: بسمله الحمدلله رب العالمین ... و بعد فقد جمعت ما کتبه مولانا و مقتدانا ... استادنا الاعظم ... سیدنا السید صدرالدین دام مجده العالی من الحواشی علی کتابه شرح الوافیه ... آغاز حواشی: بسمله قوله بل نقول ان التبادر ... الفرض انه كما لا یعلم ان التبادر لاجل امر غیر الوضع ... لا یعلم انه لوضع الشارع ... و الدال علیها مشکوک فیه فمن این تحکم بها ... آغاز قسمت دوم حواشی: بسمله ... قوله قلیل الفائده ... المقصود هو ان فائدة اثبات الحقیقه الشرعیه و نفیها للمشارعین يظهر من لفظ استعملها الشارع فی معنی غیر المعنی اللغوی؛ انجام: پایان قسمت اول حاشیه: فلا یمکن ان یکون هذا غرضا اصلیا له. تمت هذه الحاشيه الشریفه الطریفه و يتلوها بقیة الحواشی و الحمدلله اولا و آخراً. پایان: یتوضا من سوره و یشرب قال الاستاد و هذه دعوی لا شاهد علیها من العقل و العرف. هذا آخر ما انتهى الينا من الحواشی الشریفه ... و سلم تسلیما. مباحث حقيقه شرعی است تا مبحث مفهوم؛ خط: نسخ، کا: شیخ احمد بن شیخ علی کتان نجفی، تا: 1229ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز سیر، 28ص (1-28)، 22 سطر، اندازه: 24×21سم [ف: 10 - 732]