حاشية شرح الشافية

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7758 آغاز: و قد يقال حينئذ ليس نظير ذلك بمتحقق من الامر من مضارع تعلم لو كسر ما قبل آخره لعدم ندور ذلك الامر ففيما علل به الشارح نظر على انهم لم يفرقوا بين ماضى التفاعل مثلا و الامر منه؛ انجام: ثم قال و زاد بعض النحويين فى ابنية الخماسی فعلل نحو صنبر قال و الصحيح انه لم يجيء فى ابنية كلامهم. حاشیه‌ای است بر شرح (ظاهراً شرح جاربردی)، در آن از سید شریف جرجانی، تفتازانی، اخفش، جوهری، سیبویه، اندلسی، زمخشری، طیبی و ابومزاحم خاقانی نقل نموده است. در برگ 10، محشی از کتاب دیگرش در صرف به نام «التعریف» نام می‌برد که احتمالاً همان «التعریف علی تغلیظ التطریف» باشد که کشف الظنون از آن در ذیل «العزى فی التصریف» نام برده و بنابراین احتمال، محشی باید مولی محمد بن ابراهیم چلبی معروف به ابن حنبلی باشد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ با علامت بلاغ؛ جلد: گالینگور سبز، 115گ، 21 سطر، اندازه: 13/5×18سم [ف: 26 - 244]