حاشية شرح حكمة العين

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1771 آغاز: برابر؛ انجام: قوله کری الا انه ليس بتام الاستدارة بل هو على هيئة كرة مجوفة قطع بعض منها و ملئت الارض ... و اما المقعر فلتضاريس ما فيه من الارض كذا فى شرح چغمينی بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ آغاز این نسخه با نسخه چاپی تفاوت‌هایی دارد، چند فقره از حاشیه‌های نسخه چاپی را فاقد است و یک فقره حاشیه دارد که در چاپی نیست و آن این فقره است که بلافاصله پس از خطبه آمده: «قوله احداها مرتبة عين اليقين اه. حاصل ما ذكروه فی بعض رسائلهم فی الفرق بين علم اليقين و عين اليقين و حق اليقين. هو ان شاهدنا كل ما يرى بتوسط نور النار هى بمثابة علم اليقين و معاينة جرم النار التى تفيض ذلك النور على ما يقبل الاضائة بمثابة عين اليقين و تأثير النار فيما يصل اليه ليمحو هويته و يصير نار اصرفا بمثابة حق اليقين». نسخه ما فقرات پیش از این را ندارد. و در نسخه چاپی این فقره موجود نیست و نسخه ما پس از فقره بالا با نسخه چاپی مطابق است و این است فقره پس از آن: «قوله الحكمة استكمال النفس (الی آخره) هذا التعريف يدل على ان علم الحكمة علم لانفس الحكمة». این نسخه بسیار پر غلط است و نیز بسیاری از اغلاط چاپی را ندارد و تا مقداری از مبحث «محرکات سماوی» (= مبحث دوم از مقاله سوم از بخش طبیعی) را دارد و پس از آن افتاده. پایان: «(قوله) و فيه نظر بل انظار اما اولا فلانه كلام على السند و اما ثانيا فلانه لا يجور ان يترك شيىء بالحركة المستقيمة ... و قد يقال المحقق قد تكلم عليه بناء على ان صورة نقض بمحصل ...»، بر پشت نخستين برگ نسخه نوشته ای از آقای مدرس رضوی و نیز نوشته ای دیگر است از یکی از مطالعه کنندگان نسخه که به اشتباه آن را حاشیه ملا میرزا بر شرح مزبور پنداشته؛ کاغذ: اصفهانی نازک شکری، 308ص، 19 سطر، اندازه: 12×18/5سم [ف: 5 - 153]