حاشیة شرح الایساغوجی للکاتی

4. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض 12971 آغاز: بسمله، قوله الواجب و هو الذى يقتضى ذاته وجوده و يمتنع عليه العدم قوله وجوده الوجود اما خارجی و هو كون الشيء فی الاعیان؛ انجام: قوله فى الذهن قياس من الشكل الاول هكذا ان الاربعة منقسم بمتساويين و كل منقسم بمتساويين زوج فينتج ان الاربعة زوج. در پشت ورق اول عنوان کتاب «حاشیه طارمیه بر ایساغوجی» ضبط شده و در فهرست (ج 1 ص 48)، آمده است «گویا ملخصی است از حاشیه محی الدین تالجی» به نظر نگارنده سطور هیچ یک از این دو نیست چون طارمی کاتب نسخه‌های پیشین و این نسخه است که ضابط، آن را مؤلف تصور کرده و همچنین مقابله‌ای که بین دو نسخه به عمل آمد مؤید نظر مفهرس نیست چون هیچ گونه وجه شباهتی با هم ندارند؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد بن اسکندر طارمی، تا: 1 ربیع الاول 963ق؛ واقف: شیخ عبدالله مجتهدپور، مرداد 1362؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 8گ، 19 سطر، اندازه: 15/5×10سم [ف: 24 - 150]