حاشية شرح الاشارات

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1723 آغاز: برابر؛ انجام: و هو تلازم بالعرض لا بالنظر الى انفسها مع قطع النظر عن الامور الخارجه و هذا تلازم (نسخه: يلازم) بالذات لا بالتبع و هو التلازم بالحقيقه لا ذاك. ثم لا يخفى ان الايجاب المعتبر في العلة في القسمين ليس علی و تيرة واحده فانه فی القسم الاول معتبر في العله ... بل بالقياس الى الربط بينها كما اشرنا اليه ثم. فرع از آغاز طبیعیات است تا قسمتی از مسئله هشتم (کیفیت تعلق هیولی به صورت) از نمط اول؛ خط: نسخ، کا: آقا علی مدرس، بی‌تا؛ آغاز مسئله 8 (ص 244): «قال الشیخ و اعلم ان الهیولی مفتقرة في ان تقوم بالفعل الى مقارنة الصورة. اعلم ان هذا الكلام لايخلو عن انغلاق شدید.» آخرین کلمه «فرع» گوشه پائین زیر صفحه نوشته شده و این نشان آن است که مطلب دنباله داشته. نسخه آستان قدس به طوری که فهرست آن کتابخانه نشان می‌دهد (76/4) تا قسمتی از مسئله تناهی ابعاد است و تناهی ابعاد مسئله چهارم از نمط اول اشارات است و صاحب الذریعه آن را تمام قسمت تألیف شده از این حاشیه دانسته‌اند. اما به طوری که ملاحظه گردید نسخه ما با اینکه نزدیک به دو برابر نسخه مذکور است باز نمی‌توان آن را تمام قسمت تألیف شده دانست، این نسخه از آن آقا علی مدرس بوده و بر کنار صفحات: 29، 30، 50، 111، 116 و 330 حاشیه هایی است با امضای رمز «110 عفی عنه» که نزد نگارنده مسلم شده که از آقا علی مدرس زنوزی و به خط او است، و نیز مهر فرزند او که نقش آن «حسن بن علی الحکیم» است؛ کاغذ: آهار مهره، جلد: تیماج قرمز، 258ص، 19 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 5 - 77]