حاشية تهذيب المنطق

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 994 آغاز: بسمله. الحمد هو الوصف الجميل على حبه التعظيم و الستجيل و هو لا يكون الا باللسان؛ انجام: و لذا يجرى المتأخرين كصاحب المطالع يرددون ... التحديد في مباحث الحجة و لواحق الناس و اما التحديد فشابه ان يذكر فى مباحث المعرف. محشی شناخته نشد. ولی در چاپ نخست ج1، آن را به «ملاعبدالله بن شهاب الدین یزدی شهابادی» (متوفای 981) منسوب داشته است ولی صاحب الذریعه ضمن نقل این قول، به آن با دیده شک نگریسته است. زیرا حاشیه ملاعبدالله بر تهذیب المنطق تفتازانی چاپ شده است و با این حاشیه متفاوت می‌باشد، و به همین جهت نیز فهرست‌نگار قبلی، به دو حاشیه برای ملاعبدالله قائل شده است و این را حاشیه دوم می‌داند و چاپی را حاشیه اول که از متون درسی و مورد توجه طلاب بوده است؛ خط: نستعلیق، کا: ابراهیم بن خلیل الله حسینی، تا: شعبان 971ق؛ واقف: عضدالملک، قرن 13؛ کاغذ: حنایی آهار مهره، جلد: پارچه‌ای زرد اخری، 31گ، 19 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 1 - 271]