حاشیة تفسیریة

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5869/2 آغاز: بسمله. قال وحيد زمانه تغمده الله بغفرانه. قوله. بين مدحت اللولو على صفاتها. هذا القيد و ان اشتهر فی العبارات و تحقیق فی اکثر الكتب الانه فى هذه النسخة من الاضافات؛ انجام: قوله دون المطلق توضيح الجواب ان الخاصة باحد المعنيين يشتمل الخاصة الحقيقية و الاضافية ... قوله على المطلق اى الشامل للقسمين به روش «قوله قوله». در آن از حاشیه میرسید شریف بر کشاف یاد شده است. در آن آمده: «فهو ما اشار اليه الاستاد قدس سره حيث قال ان المصنف انما جعل فی شرح الرسالة». در هامش به «حواشی تجرید ارجاع» داده شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ محشی به نشان «جم جدید»، «تتمة لصاحبه» و «شیخ الاسلام»؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قرمز، 23 سطر [ف: 9 - 86]