شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/10386
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- حافظ شریف بن حسن مدنی
- تاریخ کتابت:
- 8 شعبان 970 (970 هـ.ق)
- محل کتابت:
- ایروان آذربایجان
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 213 برگ • 21 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 18×26سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« خدایا زشکرت زبان کام یافت ×× زنام تو هر نامه ای نام یافت / دهان درج و در از عطای تو شد ×× زبان سرخ رو از ثنای تو شد »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« چون که بدین پایه رساندم کلام ×× به که کنم ختم سخن والسلام »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
منزوی قدیمی‌ترین نسخه را در انجمن آسیایی در ایالت بنگال در شهر کلکته معرفی نموده است که در سال 964 ق تحریر شده، بعد از آن این نسخه، دومین نسخه قدیمی می‌باشد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 1 • صفحه 27 • ردیف 1
متن فنخا:
1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7527
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق؛ کا: حافظ شریف بن حسن مدنی، تا: 8 شعبان 970، جا: ایروان آذربایجان؛ منزوی قدیمی‌ترین نسخه را در انجمن آسیایی در ایالت بنگال در شهر کلکته معرفی نموده است که در سال 964 ق تحریر شده، بعد از آن این نسخه، دومین نسخه قدیمی می‌باشد؛ 213گ، 21 سطر، اندازه: 18×26سم [ف: 26-29]