حاشية انوار التنزيل

32. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1311 آغاز: وقف الطفرة عنها لذوی الاعتبار فاقترحوا ان يقيد هذه الاوابد نذكره للاحباب النظار؛ انجام: عند هو الاتيان بالسوره الموصوفة يقتضى وجود المثل بل ربما يقتضى انتفائه. محشی شناخته نشد زیرا آغاز دیباچه که می‌باید مصدر به نام محشی باشد در نسخه وجود ندارد و چنین می‌نماید که کاتب، آن را از روی نسخه‌ای که برگ اولش سقط شده بوده استنساخ کرده است، ولی از بقیه دیباچه چنین بر می‌آید که محشی یک بار این حاشیه را بر جزء اول قرآن نوشته است و بار دیگر در آن تجدید نظر کرده تا برای اهداء به پادشاه زمانش «غیاث الاسلام و المسلمین ... ابوالمظفر شهاب الدین محمدشاه جهان پادشاه» (مخلوع در 1068 و متوفی در 1077ق) آماده گردد [لازم به ذکر است که عبدالحکیم سیالکوتی (-1067ق) حاشیه انوار التنزیل خود را به همین پادشاه تقدیم کرده و احتمالاً این نسخه هم همان حاشیه سیالکوتی است]. این نسخه ناقص است و تا نیمه آیه 24 سوره بقره را بیشتر در برندارد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ با سرلوح مذهب، مجدول مذهب؛ تملک: علی بن احمد مشهور به خواجه زاده؛ از موقوفات رمضانیه 1230؛ واقف: عضدالملک، 1311ق؛ کاغذ: استانبولی آبی آهار مهره، جلد: تیماج زرشکی، 113گ، 15 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 1 - 478]