حاشية انوار التنزيل

27. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2097 آغاز: والا يلزم التخصيص بلامخصص ليس بشيىء قوله و القرآن عطف نفسه اذلم يخبر عنها به؛ انجام: مع الاشعار بالمجانسة المناقبة [لل] الوهيه. این کتاب به نام «حاشیه بر تفسیر بیضاوی» وقف شده و به همین نام در دفتر کتابخانه ثبت گردیده، از نسخه ذیل به‌واسطه افتادن اوراق اول آن نتوانستیم نام آن را بشناسیم و مؤلف و محشی را هم به دست نیاوردیم ولی به مطالعه بعضی از صفحات آن مطالب ذیل معلوم شد: محشی به مناسبت مقام اقوال و آراء فقهی ائمه چهارگانه اهل سنت را نقل می‌کند و به نظر می‌آید که خود شافعی مذهب بوده، و اخبار راجعه به مطالب قرآنی را نیز از روات عامه نقل نموده، مطالب نحوی و صرفی و معانی بیانی آیات و تفسیر را ذکر و مطالب کلامی را نیز متذکر شده و این حاشیه از حواشی مفصل این تفسیر و قسمت ذیل که از ابتداء سوره بقره تا سوره مائده می‌باشد در حدود 43000 بیت است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ در آخر کتاب نوشته شده که داخل ملک محمد مؤمن سمنانی شده و مهر ایشان دارای سنه 1109 می‌باشد، ولی نسخه کهنه‌تر از سه قرن است؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج، 430ص، 25 سطر، اندازه: 15/5×26/5سم [ف: 1 - 115]