حاشية انوار التنزيل

26. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: 94 آغاز: سوره هود: قوله مكية هذا قول الجمهور و عن ابن عباس مكية كلها الا قوله فلعلك تارك الاية و قال مقاتل؛ انجام: سورة الناس و ذلك اثنان و عشرون و الثالثة و العشرون سنة القدوم على منزلة الحی القیوم و الحمدلله وحده از یکی از دانشمندان سنی است، محشی سوره هود را در 9 جمادی الثانی 938 و سوره یوسف را در یک‌شنبه 16 محرم 939 و سوره حجر را در بامداد روز شنبه 15 ربیع الاول 939 در خانه خود در قسطنطنیه و سوره نحل را در روز چهارشنبه 7 جمادی الاول 939 ساخته و از کشاف و اتقان و واحدی و دیگران یاد می‌کند. در پایان برخی از سوره‌ها عبارت «کذا ذکره ولی الدین العراقی» دیده می‌شود. از سوره هود تا پایان قرآن؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ سرلوح با گل و بوته های زرین و لاجورد و شنگرف، جدول زرین و مشکی، حواشی برگ 1 و 2 با نگارهای زرین، حواشی با نشانه «منه، لمحرره، عبدالله، لنا، حاشیه»، تصحیح کتاب به‌وسیله محمد صادق الشهیر بوالده؛ تملک: محمد سعید بن سلیمان بن مصطفی، سید سلیمان بن سید فیض الله در 1219؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، 528گ، 31 سطر (7×16/5)، اندازه: 13/5×24سم [ف: - 512]