حاشية انوار التنزيل

20. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 244 آغاز: حمدله. و صلى الله على سيد المرسلين محمد و آله و صحبه أجمعين و حسبنا الله ... قال العالم الربانی ... بسمله و الباء فيه للاستعانة أو المصاحبة و التقدير ... قال الحمد لله الذى نزل الفرقان على عبده الخ حاصراً جنس الحمد أو جميع أفراد المحامد فيه تعالى؛ انجام: لأن المراد به الجنس لصفة الجمعية فى اقل من الثلاثة و اما في جانب الكثرة. حاشیه‌ای است با عناوین «قوله، قوله» بر تفسیر «انوارالتنزیل» قاضی بیضاوی، که در توضیح مطالب به بعد ادبی و کلامی عنایت فزونتری دارد. محشی شناخته نشد ولی می‌دانیم که از مردم قرن 11ق است، چرا که این حاشیه را در غره شعبان 1088 آغاز کرده و در 12 جمادی الثانی 1089ق به پایان رسانده است؛ خط: نسخ زیبا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مصحح، محشی به لفظ «منه» و «ص»؛ تملک اردشیره؛ واقف: هادی اسکویی حائری، شوال: 1372؛ جلد: تیماج مصنوعی مشکی، 172گ، 31 سطر، اندازه: 17×25/5سم [ف: 1 - 198]