حاشية انوار التنزيل

61. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13810/3 آغاز: برابر1؛ انجام: قوله بقصيف الرعد شده صوته و ميض البرق ... جعلت اعتراضيته على راى صاحب الكشاف من وقوع الاعتراضية في آخر الكلام و يمكن عطفها على (يجعلون أصابهم) خط: نستعلیق. آیات نسخ معرب، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، محشی با نشان‌های «ص»، «(5)»، «114»، «س»، «م ن، عفی عنه»، «عص»، «ف»، «سید»، «سمع»، «منه، رحمه الله»، به نقل از خود محشی؛ مطالبی از تفسیرهای «کشاف»، «ابوالفتح رازی»، «صحاح اللغة جوهری» و ...؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، اندازه: 10×18 [ف: 35 - 69]