حاشیة ارشاد الاذهان

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12669 آغاز: بسمله، قوله الحمدلله المتفرد بالقدم والدوام قوله الحمد هو لغة الثناء علی الجمیل الاختیار علی جهة التعظیم؛ انجام: قال سألت ابا عبدالله (ص) عن الصلاة فی ثوب المجوس فقال ترش بالماء و فی الصحیح عن ابراهیم بن ابی محمود قال قلت للرضا (ع) الخیاط و القصار یکون یهودیاً او نصرانیا و انت تعلم انه یبول و لا یتوضأ ما تقول فی عمله قال لاباس. حاشیه استدلالی است با عناوین «قوله» و نقل اقوال فقهای بزرگ از جمله شیخ طوسی، سید مرتضی، شهید اول و دوم و غیرهم. نسخه حاضر از ابتدای طهارت شروع و به حکم اوانی ختم شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ واقف: حسین کی استوان، آبان 1348؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج خرمایی، 140گ، 17 سطر، اندازه: 12×17/5سم [ف: 20 - 127]