چهارده بند

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5163/2 آغاز: شامگه بکنار افق نگون ×× خود سر برهنه ازین طشت واژگون؛ انجام: ز انسان که بر کشنده از وصل او حرام ×× سازی حرام فرقت او بروصال او / شیرازیان که تعزیه داریست کارشان ×× بخشای جمله را و بدولت بر آرشان سرآغاز آن چهارده بند صباحی بیدگلی است و انجام آن چهارده بند وصال و محتملاً نسخه مشتمل بر هر دو منظومه است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ 18گ [ف: 15 - 293]