چهار درویش

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8017 آغاز: بسمله، اما راویان اخبار و ناقلان آثار و طوطیان شکرشکن شیرین گفتار و محدثان [اصل: مهدثان] حدیث کهن و خوشه چینان خرمن سخن و صحافان [اصل: صهافان] دارالقرار سخن دانی و جوهریان راسته بازار معانی، علمای حقایق اسرار و فضلای صنایع دیدار و مدرسان درس عشق و سوز و محققان شوق انگیز مهراندوز از احوال عشاق بی پا و سر که از سر دارارند [کذا] خبر و سخن را برشته تحریر کشیده‌اند؛ انجام: و در وقتی که آزاد بخت بعادت مألوف بدرویشان مشغول صحبت بود هر ساعت فالی می‌زدند که آیا جواب عریضه برسد یا معوق بماند که ناگاه کاغذی در دامن پادشاه گذاشته شد. چون نیک ملاحظه نمودند عریضه بود که بر پشت آن جواب نوشته بود که آزادبخت استدعای ملازمت ما را کرده بجهة حرمت شاهزاده بختیار که ما را بمنزله فرزند عزیز است و قسمی که درج نموده بودی قبول افتاد و ... [پس از شش سطر] شنیدند که حکم ملک الملوکست که سرمه سلیمانی در چشم ایشان کشید و بخدمت آورید. در حال سرمه در چشمها کشیدند که چشم ایشان سوزش بنیاد کرده و چند قطره آب از چشم ایشان ریخته. در فهرست بدون نام مؤلف؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12 و 13؛ رکابه‌دار، مجدول؛ با اغلاط املایی، با تاریخ 1214؛ جلد: مقوایی با روکش تیماج مشکی، 142گ، 16 سطر، اندازه: 13/3×20/9سم [ف: 27/1 - 42]