چهار باغ

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13515/3 آغاز: چون سوق کلام اثر را شنفت ×× حکیمانه قهفرخی پند گفت / سلیمان بدار درک کینه خواه ×× ز اشرار آن قوم گم کرده را؛ انجام: در این بحر چون ختم کرد او سخن را ×× از و تزه دارش دل انجمن را / هر آن مجمعی این کلامش چو خوانند ×× ز لطفت بر او فیض حمدی رسانند بخشی 1 ز این مثنوی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ با سرلوح مزدوج مرصع مذهب؛ جلد: تیماج مشکی، 28گ، 17سطر(سه ستونی) [ف: 37 - 16]