چکامه (با ترجمه)

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 124/22 آغاز: أمن تنكر جيران بذى سلم ×× مزجت دمعاً جرى من مقلة بدم / ای زیاد صحبت یارانت اندر ذی سلم ×× اشک چشم آمیختی با خون روان گشته بهم / اکد کمی ذی سلم ده کی اهل و جیراتی ×× کیم قان یاش آغلمق کوز کوک اولدی عاداتی؛ انجام: چون ز هجرت ششصد و ده سال تازی رفته بود ×× اتفاق افتاد نظم فارسی اندر رقم / بنده مداح رسولم شهرتم حافظ شرف ×× نام من باشد محمد من محمد چاکرم / تمت القصيدة البردية على يد احقر الطلاب سليمان بن محمد المكرى لاجل الوزير اسحاق پاشا فی شهر ربيع الاخر سنة (1195ق) به قافیه میم به نام «برده» در ستایش پیغمبر، با ترجمه هر بیت فارسی به قافیه میم و یک بیت ترکی به قافیه یاء؛ خط: نسخ، کا: سلیمان قاضی بن محمد مکری، تا: ربیع الاول و ربیع الثانی 1195ق؛ ولی از شعرها پیداست که در سده هفتم سروده نشده، و گویا نویسنده به جای نهصد، ششصد نوشته است؛ کاغذ: فرنگی سفید و نخودی، جلد: تیماج حنایی، 7گ (207-213)، 9 - 13 سطر، اندازه: 6/7×12/5سم [ف: 2 - 236]