جهانگیرنامه

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14367 آغاز: ز رستم یکی جوشن زرنگار ×× بماند از دلاور بروز شکار / بیاورد او را بنزدیک اوی ×× از آن شادمان شد دل نامجوی ... / رفتن جهانگیر بسوی ری بنزدک کاوس شاه: برون شد ز مازندران پهلوان ×× رفیقش دوصد نامدار جهان / ز پوشیدنی‌ها و از خوردنی ×× ببردند چیزی که بد بردنی؛ انجام: ندارد بمردی کسی تاب اوی ×× بسی فرق باشد بما تا باوی / بمغرب زمین نیست یک نامدار ×× که بیند ورا در صف کارزار خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ بی‌کا، تا: با تاریخ 1083ق؛ نوشته ای از محمد مهدی بن نور محمد به تاریخ شعبان 1083؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 122گ، 12 سطر، اندازه: 18×13سم [ف: 38 - 493]